Ei liti illustrerad Noregs soga fyre folkeskulen (1894), s. 10 (skann 12)

10 Olav Haraldsson den heilage. fagre. Daa Harald Grænske døydde, vart Aasta, kona hans, gift med kong Sigurd Syr paa Ringerike, og so vart Olav fostrad der. Daa han var 12 aar gamall, fekk han herskip av styvfaren sin og drog lenge um paa vikingferd; eingong, daa han uppheldt seg i Normandiet, let han seg døypa. Sidan kom han til England og fekk der høyra, at Eirik jarl var reist fraa Noreg og skulde hjelpa danekongen Knut den megtuge til aa taka England. Daa vilde Olav reisa heim atter og sjaa til aa verta konge. Strakst han var komen heim til Noreg, var han so heppen aa fanga Haakon, son til Eirik jarl; so gjestad Olav sin styvfar Sigurd Syr, fekk hjelp av honom og smaakongom paa Upplandi og vann paa Svein jarl. Svein maatte røma landet, og Olav vart teken til konge yver heile Noreg. Kong Olav var varm kristen; han drog jamt umkring i landet og ransakad, korleids folk heldt kristendomen; var der nokon, som ikkje vilde snu seg fraa heidenskapen, för han hardt fram. Fem smaakongar paa Upplandom fangad han og refste deim strengt, og fyremannen fyre offergjestebodi millom trønderom vart drepen. Paa eit ting i Gudbrandsdalen knasad Kollbein Sterke, ein av Olavs menner, med klubba si eit bilæte åv guden Tor, og DaleGudbrand, hovdingen der i dalen, let seg døypa. Alle dei indre dalføre fekk Olav kristnade, og snart var der ikkje ein avdal elder ei ut-øy i hans rike, der det fanst heidningar. - Olav fekk mange uvener, fyredi han tok det so strengt med aa innføra kristendomen og med, at folk skulde halda logerna. Dei faarlegaste av desse uvenerne var Erling Skjalgsson, Einar Tambeskjelvar, Kalv Arneson og Tore Hund paa Bjarkøy (i Nordland). Danekongen Knut hjelpte deim, og det endad med di, at Knut gjorde ei stor herferd til Noreg; i Nidaros vart han teken til konge, og han sette Haakon Eiriksson til aa styra landet. Daa landsfolket fekk høyra det, reiste dei seg mannjamt mot kong Olav, og han saag seg ikkje onnor raad enn aa fly ut or landet. Han tok med seg sin unge son Magnus og drog fyrst til Sverike og der ifraa til sin maag i Gardarike.

Ei liti illustrerad Noregs soga fyre folkeskulen (1894) s. 10 skann 12

Siter