Norges historie med viktigere avsnitt av Danmarks og Sveriges historie (1924), s. 11 (skann 17)

11 gud og Kristi kirke. Mange av dem syntes den kristne gudstjeneste var fager, med salmesang og røkelseduft og prester i prektige kåper. Men ofte skjønte de ikke stort av de kristnes lære selv om de lot sig døpe. Nogen av dem trodde at Kristus var en mektig konge som satt i Syden og som hadde herjet i hel vede. Om en viking het det at han var «meget blandet i troen»; han trodde på Kristus, men til sjøferder og vanskelige foretagender påkalte han Tor. Ansgar. Vi har hørt i verdenshistorien at paven og keiseren i den tidlige middelalder søkte å kristne hedenske folkeslag. En dansk kongesønn som søkte hjelp hos Karl den stores sønn og eftermann, blev døpt og fikk med sig til Danmark den fromme munk Ansgar (826). I Danmark grunnet Ansgar en skole for å oplære danske Harald Blåtanns rune sten. prester og lærere. Senere kom han også til Sverige, hvor mange hørte på ham og lot sig døpe. I Birka, en handelsplass i Målaren, heter det at den første kirke i Norden blev bygget. Ansgar, Nordens apostel, blev erkebiskop for de nordiske land hvor han først hadde sådd kristendommens frø; han fikk sitt erkebiskopsæte i Bremen. Men Danmark blev ikke helt kristnet før over 100 år senere, under kong Harald Blåtann, som på en runesten kalte sig selv «den Harald som kristnet danene». De nordmenn som ferdedes i vesterlandene hørte der om kristendommen, men landsfolket i Norge blev kristnet av kongene.

Norges historie med viktigere avsnitt av Danmarks og Sveriges historie (1924) s. 11 skann 17

Siter